Μια προσδοκία

Έκλεισα το μάτι παιχνιδιάρικα

Και ανασήκωσα τους ώμους

Σαν το παιδί στην αίθουσα

Που δεν θυμάμαι την απάντηση.

Καιρός πολύς έχει κυλήσει

Η σκόνη που στο πέρασμά του αφήνει

-Καθώς ο χρόνος τρέχει ιλιγγιωδώς-

Ξαπόστασε στα γύρω πεζοδρόμια.

Γράφω με τον παράμεσο

Στην λαμαρίνα ενός αυτοκίνητου˙

Η προσδοκία είναι άγγιγμα

Παιχνίδι παιδικό… Πρωτόγνωρο

Μια μπάλα φτάνει…

-κύριε θα μας την στείλεις πίσω;-

Στοπάρω με το στήθος άψογα

Με το αριστερό μου πόδι κοντρολάρω  

Μια τρίπλα μαγική … είναι

Πάνω στη πλάγια γραμμή

Της άγνωστης ζωής μας

Που σβήνει τα προβλήματα.

Κάπου τριγύρω βρίσκεται… και ψάξε

Ίσως ανάσα είναι μιας κατάδυσης

Κουπιά ενός ιστιοπλοϊκού

Ίσως απλά εμπρός σου είναι.