Όνειρο, χαμόγελο , ταξίδι,

τουλίπες κίτρινες , λικέρ τριαντάφυλλο

δειλινό στα Αναφιώτικα…

τρέχουν οι λέξεις , κυλούν

λαχταρούν να βγουν στο χαρτί

να ρθουν κοντά σου

να παραταχθούν στολισμένες

η μια πλάι στην άλλη

να φτιάξουν για σένα εικόνες

λαμπερές και πολύχρωμες...

βλέπεις τις φώναξε η καρδιά μου

και τις πρόσταξε :

βγείτε , στολιστείτε, τραγουδήστε

τρέξτε λέξεις και διαλαλήστε...

μιλήστε του για αγάπη και πόνο

ευτυχία και πόθο

λαχτάρα , προσμονή, ελπίδα,

χαρά

απελπισία

μιλήστε του για όλα λέξεις

σας παρακαλώ!

Κι οι λέξεις υπάκουσαν

ετρεξαν , στροβιλίστηκαν , παρατάχθηκαν

σου τα είπαν όλα και τίποτα...

Σκύψε αγάπη μου

Ακούμπησε το αυτί σου στο στήθος μου

Αφουγκράσου , ακούς;

Πες μου αγάπη μου, αναρωτιέμαι :

αραγε ταιριάζει αυτό που ακούς

με κείνα που σου ζωγράφισαν οι λέξεις;

Έλα αγάπη μου,

Κουράστηκαν οι λέξεις

Κουράστηκα κι εγώ να παλεύω μαζί τους

Έλα κοντά μου αγάπη μου

ακούμπησε το αυτί σου στο στήθος μου

και αφουγκράσου...

Το ποίημα είναι της Ελένης Σκρέκου