ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

 Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια να βρουν λύση στην καθημερινή επιβίωση.

 Ένα αληθινό άγος για την κοινωνία του 21ου αιώνα.

 Όλο και πληθαίνουν οι άστεγοι στα πάρκα και στις σκοτεινές γωνιές των πόλεων.

 Πρόσφατα ένας άστεγος που κοιμήθηκε ή λιποθύμησε και έπεσε μέσα στον κάδο των σκουπιδιών, έγινε κιμάς στις λεπίδες του απορριμματοφόρου. Το ποίημα αφιερώνεται στην μνήμη του, αλλά και σε όσους παρακολουθούμε ακόμα αραχτοί από τον καναπέ μας.

 Άστεγος

Ατύχησες

η κραυγή σου φάλτσα

δεν μπόρεσε να σπάσει

την οθόνη της Τηλεόρασης.

Είμαστε βαθιά νυχτωμένοι

στης προεκλογικής βοής το θόρυβο.

Ατύχησες

σταλαγματιές του αίματός σου

που τινάχτηκαν στον αέρα

διαλύθηκαν στο νερό της βροχής

που προστατεύει την… καθαρότητά μας.

Ατύχησες

στη μέρα που διάλεξες να σφαγιαστείς

και να υπομνήσεις σε όλους μας

ότι η ζωή είναι σχοινί

που περπατάμε πάνω του σαν ακροβάτες.

 Ένα κεράκι στη μνήμη σου

αναμμένο πλάι στον κάδο,

από τον επόμενο που βρήκε θέση

να αναπαύσει το αδύναμο κορμί του.

Ένα κεράκι μικρός φάρος μη και προλάβει το κακό.

 Ένα σήμα πριν το σφαγείο.

Είμαι εδώ.

Του Κώστα Μ. Σκηνιώτη

Μέλους της εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών