Είναι

μια στάλα από χυμό πορτοκαλιού

κομμένου πρώιμα από το δέντρο

Είναι

σαν ένα βότανο θαυματουργό

την άνυδρη στιγμή μας που δροσίζει

Είναι

σαν βέλος από χέρι παιδικό

που κέντρο βρίσκει στο παιχνίδι

Είναι

σαν χείλη κόκκινα λαχταριστά

που το κραγιόν τους θα’ θελες να έχεις γίνει

Είναι

δυο μάτια πράσινα ή γαλανά

που μέσα τους θα μάθαινες κολύμπι

Είναι

δυο στήθη που κοιτούν τον ουρανό

και απέναντι ο ήλιος τα φωτίζει

Είναι

η αίσθηση πως πέρασες εδώ

και άφησες ξωπίσω σου δυο ίχνη

Είναι

το μούχρωμα στον ουρανό

που μήνυμα στο έστειλα να γίνει.