ACT4PEOPLE ACT4PEOPLE
 
ACT4PEOPLE
Νέα
Ανακοινώσεις
Δραστηριότητες
ACT4PEOPLE
Εκδόσεις
Χρήσιμοι Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Help line


Νέα

Η ομιλία του Πρέσβη της Βενεζουέλας στην εκδήλωση γα τον TSE GUEVARA

Επετειακή Εκδήλωση για τον Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα

Η σημερινή εκδήλωση αποτελεί μια ευκαιρία για να αναλύσουμε σε βάθος και να εξερευνήσουμε την ουσία της ανθρώπινης σκέψης και δράσης. Πρωτεύει να γνωρίσουμε τον σκεπτόμενο άνθρωπο και την ιστορία του που ταυτίζεται με όσους προτιμούν να δημιουργούν μύθους εκτός πραγματικότητας.

Βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι της ανθρωπότητας που δεν αφήνει χώρο για άλλα λάθη. ‘H σκεπτόμαστε και δρούμε ηρωικά για την επιβίωση μας στον πλανήτη, ή απλά πρέπει να δεχτούμε ότι κάνουμε τα τελευταία βήματα της ανθρωπότητας. Δεν είναι μία απαισιόδοξη σκέψη για το μέλλον, είναι μία αισιόδοξη έλλογη σκέψη.

Εκδηλώσεις όπως η σημερινή, πρέπει να μας δίνουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουμε την ανάγκη να βρούμε την κρυμμένη αλήθεια μέσα στην ορατή γνώση και να ανακαλέσουμε τους δογματισμούς και τις σεκταριστικές σκέψεις που είναι οι δυσφημιστές της πληροφορίας και της γνώσης των βασικών αρχών και των αξιών της ανθρώπινης φιλοσοφίας.

Χωρίς βαθιά ανάλυση της ιστορίας δεν υπάρχει ταυτότητα, ούτε μέλλον. Ανάλυση της ιστορίας, βασισμένη σε συγκεκριμένα και πραγματικά γεγονότα, χωρίς δόλιες ερμηνείες που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση της εκάστοτε εξουσίας ή αυτής των τσαρλατάνων, οι οποίες έχουν καταδικάσει τους λαούς μας στην ηθική υποτέλεια, στην πειθαρχία και στην μισθοφορική αφοσίωση ενάντια στις αυθεντικές αξίες της ανθρωπότητας στο όνομα της ελευθερίας.

Για αυτό, είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, να ψάξουμε στον άνθρωπο και στην ελπίδα του που φαντάζει ανεπίτευκτη. Βρισκόμαστε σε καιρούς που η ηθική και ανθρωπιστική ικανότητα του διαλογίζεσθαι είναι απαραίτητη, είναι υπεράνω της τεχνοκρατίας ή των θεολογικών υποταγών που μας επιβάλουν μια ψεύτικη απάνθρωπη λογική ήθους. Αποτελεί προτεραιότητα να ανοίξουμε δρόμο στη μεγαλειώδη σκέψη του ανθρώπου που υπερέχει της υποταγής σε Θείες τάσεις που μας προσφέρουν μία κόλαση στη γη και έναν παράδεισο στον ουρανό.

Είναι μία αναγκαιότητα να μεταβούμε από το επιφανειακό και εικονικό στο βαθιά πραγματικό. Εικόνες ανδρών όπως του Σωκράτη, του Μιράντα ή του Τσε είναι όμορφες και αποτελούν πηγή έμπνευσης. Αλλά ας μάθουμε να αναγνωρίζουμε τον άνθρωπο πάνω από τον μυθικό ήρωα, ας μάθουμε να αφομιώνουμε τις πρωτογενείς του ιδεολογίες και τους οραματισμούς του. Ας μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα σκεπτόμενα όντα με σάρκα και οστά και την ίδια στιγμή να ανακαλύπτουμε τους αιώνιους επαναστάτες και τους παγκόσμιους απελευθερωτές.

Ας είμαστε ικανοί να υπερνικήσουμε και να απαλλαχθούμε από την μετριότητα, μελετώντας έναν χαρισματικό άνθρωπο, τον Σωκράτη. Ήταν ο φιλόσοφος που στάθηκε ικανός να σπάσει τα δεσμά με την ανυπέρβλητη σκέψη του. Αντιλήφθηκε την ουτοπική κοινωνική ζωή της ελευθερίας στο πολιτικό σύστημα, στο οποίο έδωσε το όνομα της Πολιτείας.

Μια ιδέα που τροφοδοτούσε την ισότητα και την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη, την αρμονία και την αγάπη. Μια ιδέα που δεν εξέταζε κοινωνικές διακρίσεις, τις οποίες αποφάσιζαν οι θεοί, μια ιδέα που καταδίκαζε την ανισότητα των δικαιωμάτων και τη δικαιοσύνη ως έργο του ανθρώπου και ως όφελος των ισχυρών. Η σκέψη του αντιστεκόταν στους σοφιστές οι οποίοι ήταν ικανοί να γητεύτουν τους πολίτες, χειραγωγόντας τους και καταδικάζοντας τους σε θάνατο, γεγονός που εδώ και δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια επαναλαμβάνεται μέρα με τη μέρα, καταδικάζοντας όποιον πηγαίνει ενάντια της εξουσίας και υποτιμώντας την ανωτερότητα των αξιών της ανθρώπινης σκέψης.

Οι δήμιοι και οι εκτελεστές εξακολουθούν να είναι οι ίδιοι. Αριστοκράτες μεταμφιεσμένοι με το ένδυμα της μοναρχίας, μεταμφιεσμένοι σε δόγματα και ιδεολογίες με προσωποποιημένες στάμπες. Δικτατορίες και δημοκρατίες κοινών ιδεολογιών καλυμένες με χρώματα και τετριμμένες φράσεις της δεξιάς και της αριστεράς, έχουν πλημμυρίσει τον κόσμο με μιζέρια, πείνα και θάνατο.

Εδώ και δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια, η Δύση καταδικάστηκε να εγκαταλείψει τη σκέψη, το διάλογο και την φιλοσοφική συζήτηση, με σκοπό να μας υποτάξει στη σκλαβιά του “θείου”, του άγνωστου, του εκλεκτού, του λόγιου, της τυφλής ηθικής. Αυτά είναι διάφορα από τα ονόματα που έχει χρησιμοποιήσει για να μας κυβερνήσει, με κύριο εκπρόσωπο την αθηναϊκή αριστοκρατία εκείνης της εποχής. Όλα αυτά είχε κατανοήσει πλήρως ο Σωκράτης και γι’ αυτό το λόγο τον καταδίκασαν σε θάνατο, καταδικαζοντάς μας όλους να περιπλανιόμαστε στον κόσμο με ένα φορτίο γεμάτο ελπίδες χωρίς μεγάλες ψευδαισθήσεις.

Από τότε, μας είναι δύσκολο να κατανοήσουμε ως σκεπτόμενοι άνθρωποι την αναβίωση της αυθεντικής συζήτησης των ιδεών, την οποία πάντα το δεσπόζων σύστημα θα την κατηγορεί ως συνομώτη και αποσταθεροποιητή. Με αυτό τον τρόπο, προτίμησαν να καταδικάσουν τις ανθρώπινες αξίες του Χριστού και στη συνέχεια να τις διαιωνίζουν κάτω από τα δόγματα του φόβου και του αγνώστου.

Ας προσπαθήσουμε να αξιολογήσουμε το βαθύ επιχείρημα του Βολταίρου, ο οποίος τόνιζε την υπέρτατη αξία του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης του ανθρώπου ακόμα κι αν δεν ήταν σύμφωνος. Ας γίνουμε ικανοί να ανακαλύψουμε και να βγάλουμε τις μάσκες του κυρίαρχου σκοταδισμού που οι μεγάλοι διανοούμενοι της ανθρωπότητας τις φόρεσαν σιγά-σιγά στον άνθρωπο-επαναστάτη.

Ας μάθουμε να κατανοούμε μέσα από την σκέψη του Σωκράτη, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πλάθουν την ιστορία, προσπερνώντας τις συζητήσεις των σοφιστών και των επαγγελματιών απατεώνων που έχουν δημιουργήσει μάσκες για κάθε έναν από αυτούς. Κι ας είναι ένας τρόπος που θα αποτρέψει την ανθρωπότητα να βρεί την αληθινή έννοια των αγώνων και των θυσιών.

Αναμφισβήτητα, πάντα θα αναρωτιόμαστε παρατηρώντας την ανθρώπινη συμπεριφορά. Άραγε ο ανθρωπισμός είναι η ίδια της η φύση ή συμπίπτει στην πραγματικότητα με τις επιθυμίες των διανοούμενων, φιλοδοξώντας να απονείμει την Ουμανισμό στον άνθρωπο, ούσες οι αξίες αφύσικες για αυτόν;

Εδώ, ερχόμαστε πάλι αντιμέτωποι με το δίλημμα της ερμηνείας του αρχαίου ελληνικού μύθου “το κουτί της Πανδώρας”. Από το κουτί ξέφυγαν ανήθικες αξίες οι οποίες πήραν στην κατοχή τους την ανθρώπινη φυλή ή ήταν οι ηθικές και ανθρωπιστικές αρχές αυτές που στην πραγματικότητα ξέφυγαν από το κουτί, αφήνοντας έτσι τον άνθρωπο με την ελπίδα και την αιώνια καταδίκη του σε αγώνα για να ξανακερδίσει τις υπόλοιπες αξίες που επέστρεψαν στους θεούς;

Άλλωστε, μελετώντας τα ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από 3000 χρόνια, από την αρχή της αρχαίας εποχής, μας δίνεται η εντύπωση ότι το μόνο που έχει κυριαρχήσει στον κόσμο είναι οι ανήθικες αξίες. Το μόνο που έχει απομείνει στην ανθρωπότητα είναι η ελπίδα πως ίσως κάποια μέρα κατορθώσουμε να φτάσουμε μέχρι τον παράδεισο, ακόμη και μετά το θάνατο, όπως μας διδάσκει η θρησκεία.

Ας δούμε λοιπόν άνδρες όπως τον Τσε ως έναν από αυτούς που στη σύγχρονη εποχή προσπαθούν απελπισμένα με διάφορους τρόπους να σπάσουν τις αλυσίδες του παρόντος που ζούμε.

Ας τον εκτιμήσουμε ως έναν άνθρωπο υγιή, ηθικό, γενναίο, δίκαιο, σωστό που υπερασπίστηκε τις αλήθειες του μέχρι εκεί που δεν μπορούσε. Τον ανθρώπο που είχε, έχει και θα έχει επαναστατικές σκέψεις και συγκεκριμένα κίνητρα, τον επαναστάτη που ξεπέρασε τις θύελλες των αξιών και των αρχών όταν οι περιστάσεις της ζωής εμφανίστηκαν σαν ευκαιρία.

Ας δούμε τον άνθρωπο που είναι πιστός στις ιδέες και τις σκέψεις του, αυτές που ο ίδιος όρισε ως αλήθεια. Ας δούμε την ικανότητα του και την έννοια της αλληλεγγύης που μπαίνει στον- χωρίς φραγμούς- αγώνα ενάντια στην αδικία.

Ας εξερευνήσουμε τις πιο ανθρώπινες αξίες του, που δεν δημιουργούσαν αγώνες και αγωνίες εξαιτίας της εξουσίας, ούτε τα κέρδη που αυτό συνεπάγετο.

Έδινε την εντύπωση ότι ήταν ένας μοναχικός άνθρωπος δίνοντας συλλογικούς αγώνες, που προφανώς ερχόταν αντιμέτωπος με άλλα επίπεδα και τύπους αξιών. Κάποιοι από αυτούς τους αγώνες ,ίσως να μην ήταν τόσο παθιασμένοι όπως οι αξίες του, ή να ήταν απλά διαφορετικοί και τους κατανοούσε με απόλυτη σαφήνεια, ερμηνεύοντας με απόλυτη διαφάνεια αυτό που για τον ίδιο ήταν οι επιλογές του και για άλλους η -χωρίς όρια -ακατάλληλη ανυπακοή του.

Ο Τσε ανήκει σε εκείνους τους άνδρες που έρχονται σε ρήξη με το κατεστημένο, με τον καθωσπρεπισμό, με την καθεστηκυία τάξη, με την μέτρια και Ιεροεξεταστική ηθική. Για αυτό περνάει στην ιστορία ως ο αντάρτης, ο επαναστάτης, ο χωρίς φραγμούς ήρωας.

Την ίδια λογική ανάλυσης, μπορούμε να ακολουθήσουμε μέσα από την απαραίτητη μελέτη των κοινωνικών κινημάτων παραγόμενα από στοχαστές που έχουν οδηγήσει σε σημαντικές ρήξεις, κατά την αντίληψή μου αποτυχημένες, όσον αφορά τους σκοπούς τους. Αλλά, παρόλα αυτά εξακολουθούν να είναι σημαντικές, όχι τόσο για τα συγκεκριμένα επιτεύγματα, όσο για τη δίνη των ιδεών και των επιθυμητών προθέσεων.

Ο προβληματισμός αυτός μπορεί να εφαρμοστεί σε μεγάλες ρήξεις της στατικής σκέψης της ανθρωπότητας, οι οποίες έγιναν σε έναν συγκεκριμένο τόπο, όπου υπήρχαν διαφθορείς της σκέψης που είχαν τη δυνατότητα να εξεγήρουν τον κόσμο. Δύο από αυτές τις στιγμές είναι στενά συνδεδεμένες με την έλλειψη κατανόησης αυτών που έχουν γραφτεί και ειπωθεί. Επιστρέφοντας στην αρχαία ελληνική φιλοσοφική σκέψη, αναζητώντας τον χαμένο συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην ηθική και στον ανθρωπισμό.

Μία από αυτές τις στιγμές ήταν η Αναγέννηση στην Ιταλία τον 14ο αιώνα και η άλλη ήταν ο Διαφωτισμός στην Μεγάλη Βρετανία και στην Γαλλία του 18ου αιώνα. Και στις δυο περιόδους ο επαναστάτης προσπαθεί να σπάσει τις αλυσίδες της πραγματικότητας που ζει.

Το εντυπωσιακό αυτών των ρήξεων, είναι ότι όλες έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Εννοώ την παλιά δυτική φιλοσοφική και καθολική σκέψη. Επέστρεψαν στη ρίζα του ανθρωπισμού, της ηθικής, της συζήτησης για τη δικαιοσύνη, την ισότητα και την αλληλεγγύη. Προσπάθησαν να εξερευνήσουν την αρμονία, την ανοχή, το σεβασμό προς τη διαφορετικότητα και το δικαίωμα να φέρουν τη γνώμη τους και να ακουστούν. Προσπάθησαν να ξεθάψουν τους θησαυρούς της ανοχής, της ποικιλομορφίας και της ανεξαρτησίας, τόλμησαν να ονειρευτούν έναν κόσμο ελευθεριών που είχε ως σύνορα την ελευθερία των άλλων ανθρώπων και της φύσης.

Από αυτήν την άποψη, ο μύθος είναι μία υπερβολή, που καθορίζει το βάθος του αληθινού και συγκροτημένου ανθρώπου, όπως ακριβώς οι ιδεολογικοί σεκταρισμοί και τα δόγματα είναι ο ευνουχισμός της ελευθερίας, του εύρους, της πολυμορφίας και της ανοχής της φιλοσοφικής σκέψης. Σαν να μην είναι σε θέση να κατανοήσουν την έννοια και τη σημασία της εννοιολογικής και ιστορικής συζήτησης των ιδεών, προσπαθώντας να την εξασθενίσουν από τους σοφικισμούς ορισμένων επιτευγμάτων και προτεραιοτήτων, αποσπούν τις αξίες και τις απαράβατες αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, και πολλές φορές αποδίδουν λανθασμένα την έννοια της δημοκρατίας.

Το να μην γίνει αυτή η ανάλυση, θα ήταν σαν να μην κατανοούμε πλήρως την σπουδαιότητα και τη σημασία της αναγκαιότητας για ρήξη με τις συνήθειες μίας συγκεχυμένης και ψεύτικης ηθικής, αντίπαλης της ανθρωπιστικής ηθικής.

Θα ήταν σαν να αρνούμασταν την κυριότητα των επαναστατών της σκέψης και της δράσης. Μιλάω για έναν Ντεκάρτ, έναν Βολτέρο, έναν Ρουσσώ, ανάμεσα σε πολλούς στοχαστές και επαναστάτες όπως ο Τσε.

Αναμφίβολα, είναι ευκολότερη και αποδοτικότερη η προώθηση δογμάτων και ιδεολογιών που απεγνωσμένα μάχονται για τον έλεγχο της εξουσίας και την παγκόσμια ηγεμονία σε βάρος της κοινωνικοποίησης και της ευαισθητοποίησης μίας ανθρωπιστικής φιλοσοφίας σε όλο το φάσμα του πλανήτη, ως μέσο για να σταματήσει το όργιο της κυρίαρχης πολιτικής, στρατιωτικής, οικονομικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής εξουσίας.

Ο κόσμος, κάθε αιώνα που περνάει, αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις, με την ιδιαιτερότητα να ελαχιστοποιεί τη δυνατότητα του για απάντηση και για μείωση των ευκαιριών του να βγει από το λαβύρινθο όπου βρίσκεται χαμένος, από την επιταχυμένη παρακμή του. Κάθε δεκαετία που περνάει οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι, οι ανισότητες και ανισορροπίες μας οδηγούν στην άβυσσο. Οι αναγκες και οι αδικίες είναι σοβαρότερες, η υποβάθμιση των οικοτόπων ως αποτέλεσμα της επιθετικής στάσης από τα μεγάλα κέντρα εξουσίας στον κόσμο αφανίζουν τη δυνατότητα επιβίωσης.

Αν στο παρελθόν υπήρχαν λόγοι που στοχαστές προσπάθησαν να απαλλαγούν από την πραγματικότητά τους, όπως συνέβη την περίοδο της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού, αν είναι κατανοητή η απεγνωσμένη κραυγή για δικαιοσύνη και αγώνα από άνδρες όπως ο Τσε, τότε σήμερα είναι αναγκαίος ο στοχασμός των ιδεών τους και των έργων τους. Αυτό είναι πολύ πιό σημαντικό από το να δίνεται τιμή σε αυτούς τους άνδρες. Τίποτα δεν κάνουμε με το να τους μυθοποιούμε. Δεν μπορούμε να πέσουμε στην παγίδα της όμορφης φωτογραφίας, της νοσταλγικής ταινίας, των ανέκδοτων ιστοριών ή του τραγουδιού που φαίρνει δάκρυα στα μάτια μας.

Είναι σημαντικό, καθένας από εμάς να σταματήσει για να σκεφτεί, τι έχει κάνει, τι κάνει και τι πρέπει να κάνει για να αλλάξει τον προορισμό που διανύουμε προς την αυτοκαταστροφή μας, που έχουμε μεταφέρει από την αποικιοκρατία, την Ιερά εξέταση, τη φεουδαρχία, τον καπιταλισμό και τα ιδεολογικά δόγματα μεταμφιεσμένα σε αριστερές, δεξιές και παγκοσμιοποιήσεις.

Και εδώ είναι που πρέπει να βρούμε την αγνότητα και την τρυφερότητα της σκέψης και της δράσης των μεγάλων χαμένων ευκαιριών της ανθρωπότητας και των μεγάλων ανδρών που έχουν θυσιαστεί χιλιάδες φορές, στο όνομά μας και στο όνομα των επόμενων γενεών.

Υπάρχει η επιτακτική ανάγκη να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να γυρίσουμε εκ νέου τον τροχό της ιστορίας. Πρέπει να αγωνιστούμε για την οικοδόμηση ενός κόσμου, ηθικής, ευκαιριών, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και ισότητας. Αν θέλουμε να επιτύχουμε ελευθερία, ανεξαρτησία, και ειρήνη για όλους και όχι για κάποιους λίγους.

Για την ηθική, τον Ανθρωπισμό, για μία καλή ζωή, θα νικήσουμε.

Ροντρίγο Τσάβες

 
 
Στείλτε τα δικά σας νέα, τις δικές σας ειδήσεις, τα δικά σας σχόλια...
 
επιστροφή »
 
Ζηνοδώρου 4-6, 104 42, Αθήνα | Τηλ./Fax. +30 210 5150113
Design, programming & maintainance: graphics.gr
 
 
English Francais Italiano Ελληνικά