ACT4PEOPLE ACT4PEOPLE
 
ACT4PEOPLE
Νέα
Ανακοινώσεις
Δραστηριότητες
ACT4PEOPLE
Εκδόσεις
Χρήσιμοι Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Help line


Νέα

ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ 4/5/2011

ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ

5 Μαΐου  2010 – 5 Μαΐου 2011

 

 

Κλείνει ένα χρόνος, από το γεγονός της δολοφονίας των τεσσάρων ανθρώπων στην MARFIN κατά τη διάρκεια της μεγάλης πορείας των εργαζόμενων εκείνη τη μέρα.

 

Ένα χρόνο μετά αναζητούνται οι πραγματικοί αίτιοι και υπαίτιοι αυτής της δολοφονικής επίθεσης.

 

Μιας επίθεσης που είναι σίγουρο ότι έπαιξε ένα πολύ σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Ένα χρόνο μετά όλα τα αιτήματα βρίσκονται στη πρώτη γραμμή, με πρώτο το αίτημα της υπεράσπισης της εργασίας που είναι κυρίαρχο δημοκρατικό αγαθό, το οποίο περιλαμβάνεται σε κάθε δημοκρατικό σύνταγμα αλλά και στον Ευρωπαϊκό χάρτη των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων.

 

Ασφαλώς κυρίαρχο είναι και το αίτημα να βρεθούν οι πραγματικοί ένοχοι, οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της δολοφονίας τριών ανθρώπων και ενός ανθρώπου που έμελλε να γεννηθεί. Ανεβάζουμε ξανά το άρθρο “το βλέμμα” που συντάξαμε και δημοσιεύσαμε τόσο στο site όσο και στο Τύπο για την 5/5/2010. Πιστεύουμε ότι πολλά από τα αναφερόμενα σημεία του εξακολουθούν να είναι και σήμερα επίκαιρα.

 

                                                       Για την ACT4PEOPLE

                                                      Κώστας Σκηνιώτης


ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

 

05/05/2010

 

Ένας φίλος, μου μετέφερε την εικόνα. Στη φωτογραφία ήταν μια εργαζόμενη της τράπεζας στην οποία έγινε το τετραπλό φονικό την 05/05/2010. Ήταν μια από τους εργαζόμενους ανθρώπους που κατάφεραν να σωθούν. Μεγένθυνα μου είπε ο φίλος, την εικόνα της φωτογραφίας της που ήταν στην εφημερίδα. Στο πρόσωπό της ήταν αποτυπωμένος ο τρόμος και μαζί ήταν αποτυπωμένο το μεγάλο ερωτηματικό. Ακόμα και εκείνη την ώρα, την ώρα που ο πυροσβέστης – διασώστης την είχε πλησιάσει για να της προσφέρει τη σωτηρία, ο τρόμος και το ερωτηματικό ήταν στο πρόσωπό της. Αυτό το βλέμμα, είναι το βλέμμα το οποίο θα ακολουθεί και πρέπει να ακολουθεί – όλους μας, για χρόνια. Είναι το βλέμμα των τεσσάρων ανθρώπων που δολοφονήθηκαν και που δε έτυχε να το δούμε. Είναι το βλέμμα χιλιάδων ανθρώπων που βλέπουν τη ζωή τους να κατεδαφίζεται ξαφνικά. Είναι το βλέμμα πατεράδων και μανάδων, που βλέπουν τη φτώχεια να πλησιάζει απειλητικά στο σπίτι τους. Είναι το βλέμμα μιας κοινωνίας που έχει αφήσει εδώ και χρόνια στην άκρη τα πιο σημαντικά όπλα της φαρέτρας της. Την αλληλεγγύη και την αγάπη. Είναι το βλέμμα νέων παιδιών που κοιτάζουν σε ένα αβέβαιο και νοσηρό μέλλον. Την 05/05/2010, γίναμε όλοι μάρτυρες αυτής της δισυπόστατης εικόνας που χαρακτηρίζει την κοινωνία μας. Από τη μια μεριά μια μεγαλειώδης διαδήλωση, ένα πλήθος κόσμου σαν ποτάμι που διαδήλωνε ειρηνικά αλλά μαχητικά τα δίκαιά του. Από την άλλη μεριά μια φρικιαστική δολοφονία τεσσάρων ανθρώπων που παγιδεύτηκαν ακούσια σε μια ποντικοπαγίδα, που εισέπνευσαν θάνατο και άφησαν εκεί τα σώματά τους. Η ίδια δισυπόστατη εικόνα της κοινωνίας που ζούμε χρόνια. Από τη μια οι κροίσοι, και από την άλλη η κρίση.

Την 05/05/2010 έγιναν συγκλονιστικά γεγονότα, τα οποία είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσουν σαν συστατικά στη σωστή δόση, και θα δημιουργήσουν την κοινωνική χημική αντίδραση που χρόνια τώρα ήταν σε ύπνωση. Η απάνθρωπη, προβοκατόρικη, φασιστική δολοφονία των τεσσάρων συνανθρώπων μας, και η μεγαλειώδης συγκέντρωση και πορεία χιλιάδων εργαζόμενων, ανέργων, συνταξιούχων, νεολαίων είναι δύο κρίσιμα και χρήσιμα συστατικά. Η σύνθεσή τους, θα μετατρέψει έστω και σε λίγο βάθος χρόνου, την συλλογική κατάθλιψη που περνάγαμε για πολλούς μήνες σε ενεργητική σκέψη και δράση. Στο τέλος της διαδικασίας αυτής, είναι βέβαιο ότι η κοινωνία έστω και μέσα από επίπονους τοκετούς, θα βρει ξανά το νόημα που ένωνε τους ανθρώπους μεταξύ τους, θα αντιληφθεί ότι η αντίθεση δεν είναι μεταξύ του εργαζομένου και του ανέργου, του εργαζόμενου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, του νέου και του μεγαλύτερου, του συνταξιούχου και εκείνων που επιδιώκει να πάρει σύνταξη και άλλα τέτοια. Είναι βέβαιο ότι η κοινωνία θα αναπτύξει μια πιο ισχυρή συλλογική συνείδηση και θα προστρέξει στις πηγές των αγώνων της, με δυο αναγκαίες συνθήκες Νου και Καρδιάς. Την Αλληλεγγύη και την Αγάπη. Κάθε ένας, κάθε μια που επιθυμεί και θέλει για τον εαυτό του, να νοιώθει ότι λειτουργεί επαναστατικά, πρέπει πάντα να θυμάται τη φράση – ρήση του μεγάλου επαναστάτη Τσε Γκεβάρα «Δε μπορεί να είσαι επαναστάτης, αν δεν αγαπάς».

 


 

                                                      Κώστας Σκηνιώτης

Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 

 

 

 

 
 
Στείλτε τα δικά σας νέα, τις δικές σας ειδήσεις, τα δικά σας σχόλια...
 
επιστροφή »
 
Ζηνοδώρου 4-6, 104 42, Αθήνα | Τηλ./Fax. +30 210 5150113
Design, programming & maintainance: graphics.gr
 
 
English Francais Italiano Ελληνικά